Pagina's

woensdag 6 maart 2013

33 dagen

33 dagen
nog 33 dagen en dan is het gedaan!
Nu niet dat alles dan voor mij gedaan is.
Het zal ook een soort van nieuw begin zijn voor mij.
Een hopelijk mooi nieuw begin en een periode dat ik ook niet zal vergeten.

Nog 33 dagen en het is gedaan met 'tiener'jaren.
Nog 33 dagen en ik ben 20

Wow 20
ik herinner mij nog toen ik 14 was
en aan het uittellen was wanneer ik zou afstuderen,
wanneer ik naar de hogeschool zou gaan
en de twijfel of ik die leeftijd ooit wel zal halen,
want om één of andere reden ben ik er mij altijd al goed van bewust geweest
dat ik maar een sterveling ben en dat het elk moment eigenlijk gedaan kan zijn met mij.

Ik geniet dan ook van veel dingen die ik doe.
Ik geniet er van om in de buurt te zijn van de mensen die ik graag zie.

Want wie weet het zijn nog 33 dagen
en ergens weet je nog altijd niet of je die gaat halen.

Ondertussen ben ik alweer aan het uittellen
en mij aan het afvragen wanneer welke grootse gebeurtenissen in mijn leven gaan gebeuren.
Zoals:

  • Afstuderen
  • de ware vinden
  • werken
  • trouwen
  • kinderen
  • mijn dromen laten uitkomen
  • ..
En dit zijn dingen waar ik niet van kan zeggen of ze gaan gebeuren
en wanneer precies.
Dit is de eerste keer in mijn leven dat niks vast gepland is en veranderlijk kan zijn.
Bijvoorbeeld als alles goed gaat vanaf nu zou ik afgestudeerd kunnen zijn in 2016,
maar dit kan ook nog altijd later.

Wie weet trouw ik zelfs niet en krijg ik wel geen kinderen om God weet welke reden dan ook.
Ergens vind ik dit heel erg SPANNEND,
maar tegelijker tijd voel ik mij ook weer heel onzeker.

We zullen wel zien wat er zal gebeuren de komende jaren

vrijdag 1 maart 2013

18-jarige ik

Als iemand de 18-jarige versie van mezelf zou vertellen
hoe ik mij nu zou kleden,
hoe mijn leven er nu zou uit zien,
wie mijn vrienden zijn en met wie ik bijna niet meer om ga;
hoeveel aandacht ik aan mijn uiterlijk begin te geven,
laat ze gewoon al een kijkje nemen in mijn kleerkast.

Ze zou je gewoon vol verbazing uitlachen.
Koppig zoals ze is (en ik nu denk ik nog altijd ben)
zal ze volhouden dat ze nooit zo zal worden.
Dat het vriendje dat ze dan heeft de liefde van haar leven is.
Wat sommige thuis bij mij nog altijd denken
en wie weet was het ook wel de liefde van mijn leven,
maar zijn we elkaar gewoon op een verkeerd moment tegen gekomen.

Mijn 18-jarige zelf zou gaan beweren dat ik dood ongelukkig ben
door het leven dat ik nu leid, maar daar heeft ze het mis.
Ik voel mij beter dan ooit.

Als voorbeeld:
mijn hoofd voelt eens voor een keer niet als een chaos aan 
en staat alles behalve op ontploffen.
Dat gevoel alleen al is zalig

maandag 25 februari 2013

Dwalen

Wanneer ik dwaal tussen dromen en wakker liggen
tussen slapen en wakker worden
wanneer ik speel met de grens tussen een dutje en slapen
Wakker wil blijven maar de slaap mij inhaalt
of als ik zo graag wil slapen, maar mijn hoofd nog op volle toeren draait

donderdag 14 februari 2013

Mijn grote liefde

Diegene die er altijd zal zijn voor mij
als ik het moeilijk heb
als ik honger heb
als ik een dipje heb
als ik blij ben
als ik moe ben
als ik dood moe ben
als niks wilt lukken
als...

Dat is mijn bed,
mijn bed, mijn grote zachte, warme liefde
waar ik niet zonder kan.

Fijne Valentijn bed

zaterdag 9 februari 2013

weg

ik ben zo afwezig de laatste tijd.
als een schim die door de dagen
heen sluipt.
Zoekend naar wat gevonden wilt worden

vrijdag 8 februari 2013

Tijd tikt, druppels vallen

Ik voel dat ik veranderd ben
dat ik op een of andere manier zekerder ben geworden over mezelf deze laatste jaren,
maar tegelijkertijd niks anders doe dan twijfelen over alles en de reacties van de mensen om mij heen.

Ook al kreeg ik niks anders dan positieve commentaar over mijn examens vandaag
toch voelt het alsof ik nog steeds aan het falen ben.
Dat ik nog steeds die persoon ben die de verkeerde keuzes maakt of de verkeerde dingen doet of zichzelf tegen houd omdat ze niet durft.
niet durft omdat ik niet weer dezelfde deur tegen mijn neus aan wil krijgen
niet weer dat zelfde gevoel van schaamte wil voelen.

ik weet dat ik niet ver ben van mijn volgende breekmoment
ik weet donders goed dat ik voel dat die er zit aan te komen.
Zich van binnen zit op te hopen en op te hopen tot
de volgende laatste druppel die weer eens te veel zal zijn.

Ik haat dit, ik haat dit dan ook zo veel dat breekmoment,
omdat ik gewoon weg niemand heb waar ik bij kan zijn
en mij op een manier kan gerust stellen zoals er weinige kunnen.

maandag 4 februari 2013

Dat gevoel

Het is een rommel in mijn hoofd
en mijn neus is vastgelopen
mijn hart dat wat versnelt
door de kriebels in mijn buik
want met mijn knikkende knieën
heb ik een slappe tong 
en sta ik daar met een mond vol tanden
te zoeken naar de woorden
die ik kwijt ben en verloren
in de rommel van mijn hoofd