Wanneer ik dwaal tussen dromen en wakker liggen
tussen slapen en wakker worden
wanneer ik speel met de grens tussen een dutje en slapen
Wakker wil blijven maar de slaap mij inhaalt
of als ik zo graag wil slapen, maar mijn hoofd nog op volle toeren draait
Pagina's
maandag 25 februari 2013
donderdag 14 februari 2013
Mijn grote liefde
Diegene die er altijd zal zijn voor mij
als ik het moeilijk heb
als ik honger heb
als ik een dipje heb
als ik blij ben
als ik moe ben
als ik dood moe ben
als niks wilt lukken
als...
Dat is mijn bed,
mijn bed, mijn grote zachte, warme liefde
waar ik niet zonder kan.
Fijne Valentijn bed
als ik het moeilijk heb
als ik honger heb
als ik een dipje heb
als ik blij ben
als ik moe ben
als ik dood moe ben
als niks wilt lukken
als...
Dat is mijn bed,
mijn bed, mijn grote zachte, warme liefde
waar ik niet zonder kan.
Fijne Valentijn bed
zaterdag 9 februari 2013
weg
ik ben zo afwezig de laatste tijd.
als een schim die door de dagen
heen sluipt.
Zoekend naar wat gevonden wilt worden
als een schim die door de dagen
heen sluipt.
Zoekend naar wat gevonden wilt worden
vrijdag 8 februari 2013
Tijd tikt, druppels vallen
Ik voel dat ik veranderd ben
dat ik op een of andere manier zekerder ben geworden over mezelf deze laatste jaren,
maar tegelijkertijd niks anders doe dan twijfelen over alles en de reacties van de mensen om mij heen.
Ook al kreeg ik niks anders dan positieve commentaar over mijn examens vandaag
toch voelt het alsof ik nog steeds aan het falen ben.
Dat ik nog steeds die persoon ben die de verkeerde keuzes maakt of de verkeerde dingen doet of zichzelf tegen houd omdat ze niet durft.
niet durft omdat ik niet weer dezelfde deur tegen mijn neus aan wil krijgen
niet weer dat zelfde gevoel van schaamte wil voelen.
ik weet dat ik niet ver ben van mijn volgende breekmoment
ik weet donders goed dat ik voel dat die er zit aan te komen.
Zich van binnen zit op te hopen en op te hopen tot
de volgende laatste druppel die weer eens te veel zal zijn.
Ik haat dit, ik haat dit dan ook zo veel dat breekmoment,
omdat ik gewoon weg niemand heb waar ik bij kan zijn
en mij op een manier kan gerust stellen zoals er weinige kunnen.
dat ik op een of andere manier zekerder ben geworden over mezelf deze laatste jaren,
maar tegelijkertijd niks anders doe dan twijfelen over alles en de reacties van de mensen om mij heen.
Ook al kreeg ik niks anders dan positieve commentaar over mijn examens vandaag
toch voelt het alsof ik nog steeds aan het falen ben.
Dat ik nog steeds die persoon ben die de verkeerde keuzes maakt of de verkeerde dingen doet of zichzelf tegen houd omdat ze niet durft.
niet durft omdat ik niet weer dezelfde deur tegen mijn neus aan wil krijgen
niet weer dat zelfde gevoel van schaamte wil voelen.
ik weet dat ik niet ver ben van mijn volgende breekmoment
ik weet donders goed dat ik voel dat die er zit aan te komen.
Zich van binnen zit op te hopen en op te hopen tot
de volgende laatste druppel die weer eens te veel zal zijn.
Ik haat dit, ik haat dit dan ook zo veel dat breekmoment,
omdat ik gewoon weg niemand heb waar ik bij kan zijn
en mij op een manier kan gerust stellen zoals er weinige kunnen.
maandag 4 februari 2013
Dat gevoel
Het is een rommel in mijn hoofd
en mijn neus is vastgelopen
mijn hart dat wat versnelt
door de kriebels in mijn buik
want met mijn knikkende knieƫn
heb ik een slappe tong
en sta ik daar met een mond vol tanden
te zoeken naar de woorden
die ik kwijt ben en verloren
in de rommel van mijn hoofd
Abonneren op:
Posts (Atom)