Pagina's

Posts tonen met het label tekstje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tekstje. Alle posts tonen

dinsdag 1 oktober 2013

A.

Het leek een eeuwigheid geleden dat ik nog een kind kon zijn. In een korte tijd moest ik heel snel volwassen worden. Het was pijnlijk om mijn jeugd zo snel achter mij te laten door de dood van mijn vader.
Dat was ook het moment dat ik realiseerde wat voor werk mijn vader echt deed. Hij was geen handelaar zoals hij beweerde. Nu ja in principe heeft hij nooit tegen mij gelogen.. Verwachte gewoon niet dat waarin hij handelde. Het verklaard ook veel. Zoals waarom iedereen hem vreesde en op een goed blaadje bij hem wouden staan. Hoe kon ik niet zien dat er voor mijn ogen, in mijn eigen huis een hele maffiagemeenschap leefde.
In die paar maanden tijd, sinds de dood van mijn vader, heb ik de kneepjes van het vak moeten leren. Ik was de enige die overbleef al de andere leden van mijn familie waren al heen gegaan. “IK BEN ALLEEN, ZO VERDOMD ALLEEN!” schreeuwde ik uit.
Ik verbitterde diep van binnen en mijn hart dat werd een steen. Ik was niet meer gekend onder de naam Ariël, maar onder A. A was dreigend en niet lief en schattig zoals mijn oude naam.
Ik heb plannen, plannen om het werk van mijn vader uit te breidden. Tijdens mijn weken aan land had ik veel geleerd over de zondes die daar leefde onder de mensen. Veel van die zondes die ik ook naar onze wereld wou halen. De contacten die ik daar had gelegd zouden mij gaan helpen. 2 vrouwen: Alice gespecialiseerd in alles wat te maken had met wat zij DRUGS noemen in hun wereld en Red die veel wist van mensen een kopje kleiner maken, maar ook de liefde die mannen kunnen kopen bij jonge knappe meisjes.
Iedereen zal mij gaan vrezen zoals ze mijn vader vreesde. Ik laat ze proeven van een wereld waar ze niet zo makkelijk uit zullen geraken en steeds weer gaan smeken om meer. Smeken zal ik ze laten doen, genade zal ik niet tonen. IK geef wat ze willen aan een steeds hogere prijs. Kunnen ze niet betalen zal ik ze laten opjagen alsof het wilde dieren zijn. Uiteindelijk zullen ze wegkwijnen in de diepe grotten waar meermannen liefde zoeken tot dat hun schuld gelost is. En als het zo zal lopen als het op land gebeurd zullen mijn lieve zondaars hervallen en in een vicieuze cirkel terechtkomen. VAN MIJ GERAAK JE NIET ZOMAAR AF!
Bescherm je kinderen, hou je geliefden in de gaten, hou als wat je dierbaar is dichtbij jou. Voor je het weet verleid ik je tot de wereld van de ondeugden en is je ziel van mij.

Ik vul mijn tijd met het vernietigen van de levens van gelukkige meermannen en –vrouwen, hun gezinnen en hun kinderen. Want IK verdien het niet om alleen te zijn. IK heb hier nooit om gevraagd. IK mocht niet genieten van mijn kindertijd en kreeg niet eens de tijd om normaal volwassen te worden. IK werd verziekt door de dood van mijn vader. IK ben een slaaf van mijn verdomde eigen leven. IK IK IK  GODVERDOMME IK VERDIEN EEN BETER LEVEN DAN DIT!!!
Ik heb niemand lief en zal ook nooit iemand lief hebben. Zal gevreesd worden tot ik het zelfde zielige lot onderga als mijn vader. Mijn vader die mij beloog en bestal van mijn eigen leven.
Ik wou dat ik had kunnen rouwen om de dood van mijn vader, maar het enigste wat ik nog voel voor hem is haat, walging en verafschuwing.
Ik wil terug kind zijn. Onbezonnen genieten van het water door mijn haar, de schitteringen van de zon. Spelen, spelen tot ik zwart zien van de vuiligheid en niet zwart het zwart dat aan mij blijft plakken van de levens die ik verwoest heb.

Ik heb spijt. GOD WAT HEB IK EEN SPIJT…

maandag 23 september 2013

Nachtzweet

'Dit is toch het toppunt!' Riep Maan midden in de nacht.
Het weer was gloeiend heet.
Onmogelijk om zijn tekst te leren die gekend moest zijn tegen de ochtend.
'Maar het is toch niet alleen maar een rol?' zei zijn vriendin slaperig en nergens van af wetend naast hem in bed. Voor Maan daarop kon reageren had ze zich alweer omgedraaid en was ze verder aan het snurken.
Nu nog sterker. Ze is weer aan het praten in haar slaap.
'Ga niet buiten het bos': mompelt ze even later weer.
'Natuurlijk', zei hij,' zo is het beter.' antwoordde Maan.
Hij vond het fijn om een gesprek aan te gaan met zijn vriendin wanneer ze sliep.
'Maar in tegenstelling tot de andere vind ik het een prachtige plek.' repeteerde hij verder.

vrijdag 19 april 2013

Zoals ik graag zie

ik zie hem graag
zoals ik iedereen graag zie
die ik graag heb

zoals ik een beste vriend
graag hoor te zien
misschien soms wat meer
en soms wat minder

maar ik zie hem graag
zoals ik iedereen graag zie
die ik graag heb

onvoorwaardelijk
en zonder vragen er bij te stellen
zie ik hem graag

dinsdag 12 maart 2013

Elke ster daarboven

Ik ben aan het dansen
op de wolken die regenen van verdriet
omdat de zon ons weer eens had verlaten

maar gelukkig is er de maan nog
om ons te troosten met zijn mooie lach
zo midden in de nacht

want elke ster daarboven aan de hemel 's nachts
is er om ons toe te kijken zoals
de enge stalker aan mijn raam
die mee huilt met de wolven
maar dartelt als een pasgeboren hert

de tijd tikt verder
en soms ook terug
want de tijd durft wel eens een stouterik
te zijn in dit verhaal
hij plaagt ons tijdens het wachten
en speelt met onze gedachten
wanneer het weer eens wat langer mag duren

lang zal het toch niet meer duren
tot de zon weer in ons midden zal schijnen
en de rust weer weder zal keren

en alles weer van voor af aan begint

maandag 4 februari 2013

Dat gevoel

Het is een rommel in mijn hoofd
en mijn neus is vastgelopen
mijn hart dat wat versnelt
door de kriebels in mijn buik
want met mijn knikkende knieën
heb ik een slappe tong 
en sta ik daar met een mond vol tanden
te zoeken naar de woorden
die ik kwijt ben en verloren
in de rommel van mijn hoofd

maandag 28 januari 2013

Het overdenken van de dingen

Het is lente in mijn hart,
maar nog ijskoud winter in mijn hoofd.

Met een lege fles in mijn hand
en de glaasjes in het rond
staar ik naar het plafond
peinzend over wat er nog komen zal.

Het getwijfel aan mezelf
en het niet meer weten wie ik ben
doet mij wankelen
en sta dan nu ook alles behalve dan recht.

Met de dag voel ik mij vreemder
vreemder dan voorheen
waardoor ik uiteindelijk
zelf nog kop aan staart kan knopen
en bij alles vraagtekens stel.

Nu ik heb het geld niet om een echte alcholist te zijn
dus stop ik hier en nu maar met het drinken
zodat ik nog wat over heb voor morgen
om weer alles te overdenken.

woensdag 23 januari 2013

zoeken

Ik wil mezelf vinden
terug vinden
heruitvinden
ik wil ontdekken wie ik ben
en wie ik nog ga worden
met wie al dan niet aan mijn zijn
want jou moet ik ook nog vinden
of terugvinden
iets waar ik nog altijd niet zeker van ben

donderdag 13 december 2012

KIJK

ZIE
daar
in de verte
diep verscholen
verstopt
voor wie het echt wilt vinden


zaterdag 8 december 2012

Niks gezegd, niks gebeurd

Ik zit stil,
doe niets.

De lente komt
en het gras groeit vanzelf.

De twinkeling in je ogen
die er alleen lijkt te zijn
doordat de zon er in schijnt.

De lach op je gezicht
dat misschien een masker is.

De liefdevolle woorden
die ik probeer te lijmen tot geluk.

Het stomme wat ik zei
en dat we dat alle twee bewust vergeten
zijn direct nadat ik het zei.

Alsof het niet gebeurd is.

Alsof ik al die tijd heb stil gezeten.

woensdag 28 november 2012

Het is tijd..

Het word tijd om te slapen
laat mijn hoofd me weten
tijd om te rusten
PAULINE HET IS TIJD

Ik klop die gedachten er uit
en probeer door te gaan
nee het is geen tijd
ik wil het niet

want als ik slaap is deze dag voorbij
en dat wil ik niet
ik wil het vast houden
zoals ik 's nachts als
een klein kind mijn knuffel
stevig in mijn armen sluit

Ik heb schrik om te vergeten
schrik om niet meer te weten wat

ik wil de momenten in mijn hoofd sluiten
zoals ik stevig mijn knuffel in mijn armen sluit
niet meer weg te krijgen

Het is tijd Pauline
het word DRINGEND tijd om te gaan slapen





Wat als ik niet meer wakker word?

zondag 18 november 2012

Gelukkig zijn

Soms ben ik zo gelukkig
dat het mij verdrietig maakt.

Dat het mij verdrietig maakt,
omdat de juiste persoon ontbreekt.

Dat ik voel dat die leegte
langs mij nog steeds leeg is,
niet terug opgevuld,
niet terug gekomen,
niet vervangen,
maar nog steeds zo leeg.

vrijdag 16 november 2012

Mijn ogen glijden

Mijn ogen glijden nog steeds
langs elk perron van het station
Zoekend naar jouw gezicht
een gewoonte van die tijd.

Net zoals het springen van de ene
witte streep naar de andere
op het zebrapad.
Zoals het kraken van mijn vingers,
omdat ik het niet kan laten bij één.
Zoals het stiekem eten in bed
ook al heb ik erna direct weer spijt van.

Mijn ogen glijden langs
elk perron van het station
uit gewoonte.
Op zoek naar dat oude
vertrouwde gezicht.

donderdag 25 oktober 2012

Het persoon...

Ik ben een impulsieve dwaas
die verliefd is op de liefde.

Die chocolade eet met hopen
en stormt door heen de dag.

Ik doe niets liever dan onnozel zijn,
maar al helemaal niet alleen.

Wijs mij de weg 
en ik zal proberen te volgen.
Al beloof ik niet dat we
op de juiste plek uit zullen komen.

Kijk naar mij
en hou gewoon van hoe ik ben.

Lach met mij
en wie weet waar we terecht zullen komen.

Leef met mij
en het leven gaat vol verassingen zijn.

zaterdag 29 september 2012

Het ontstaan van een sprookje

Het laatste sprookje uit het boek is nog niet verteld.

Want zij,
zij dwaalt nog ergens rond in dat grote bos.
Dromend over avonturen die ze nooit zal beleven,
als ze zich vast gaat blijven houden
aan de blik in iemands ogen
die alleen nog maar in haar herinneringen bestaat.
Soms zie je haar in je ooghoek
verder huppelen,
met dat gele mutsje op haar hoofd.

En hij,
hij die nog nergens te bekennen is.
Hij die haar bevrijdt van die gedachten
en haar los trekt uit dat bos.
hij zit nog diep in de kerkers van het kasteel.
Waar hij eerst nog de gemeenste draken moet bevechten.
Zodat ook hij kan gaan dwalen in haar bos
om uiteindelijk haar hart te veroveren.

Sprookjes kennende
zal dat absoluut niet het einde zijn van het verhaal
en vooral niet de laatste strijd die gestreden word,
maar juist het begin van het avontuur waarover zij droomde.

zaterdag 22 september 2012

In mijn hoofd

Ik loop verloren in mijn eigen hoofd
laat tranen
geen idee voor wie

sinds die dag is mijn wereld nooit meer hetzelfde geweest
Ik ben precies mezelf niet meer

dinsdag 28 augustus 2012

Hoe je mij altijd weer in de war brengt

Weer al eens ben ik in de war
zoals ik wel vaker ben
en vooral de laatste tijd

er zijn zo van die dingen
die ik niet weet hoe ik ze moet interpreteren,
want iedere keer als ik beslis
om er niet meer op te hopen
dan doe je weer dat ding
waar je zo goed in bent
en smelt ik diep vanbinnen

je weet waarschijnlijk
niet eens dat je het doet
dus beslis ik weer eens
om er niet meer op te hopen

waardoor het weer eens van voor af aan begint
en pas zal stoppen als 1 van ons er niet meer zal zijn

donderdag 23 augustus 2012

Vlinders en kriebels


Vlinders en kriebels is wat ik wil.
De energie voelen van het bijna een relatie hebben.
Het spannende van een nieuwe liefde.

Ik wil voelen dat ik leef zonder al te gek te moeten doen.
Ik wil met mijn voeten hoog in de lucht zwaaien naar de mensen die ik nog niet ken,
Omdat ze nog niet voorbij kwamen in dit leven.

Ik wil voor altijd impulsief zijn en blijven.
Ik wil weten hoe mijn toekomst er uit zal zien.

Maar vooral wil ik stevig in mijn schoenen staan en zeker zijn van wat  ik wil.

zaterdag 18 augustus 2012

Als 's nachts


Als 's nachts de hemel huilt,
alles stroomt en niets blijft.
De maan die volop schijnt

Dan ben ik het die naar de hemel staart