'Dit is toch het toppunt!' Riep Maan midden in de nacht.
Het weer was gloeiend heet.
Onmogelijk om zijn tekst te leren die gekend moest zijn tegen de ochtend.
'Maar het is toch niet alleen maar een rol?' zei zijn vriendin slaperig en nergens van af wetend naast hem in bed. Voor Maan daarop kon reageren had ze zich alweer omgedraaid en was ze verder aan het snurken.
Nu nog sterker. Ze is weer aan het praten in haar slaap.
'Ga niet buiten het bos': mompelt ze even later weer.
'Natuurlijk', zei hij,' zo is het beter.' antwoordde Maan.
Hij vond het fijn om een gesprek aan te gaan met zijn vriendin wanneer ze sliep.
'Maar in tegenstelling tot de andere vind ik het een prachtige plek.' repeteerde hij verder.