Pagina's

Posts tonen met het label sprookje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sprookje. Alle posts tonen

dinsdag 12 maart 2013

Elke ster daarboven

Ik ben aan het dansen
op de wolken die regenen van verdriet
omdat de zon ons weer eens had verlaten

maar gelukkig is er de maan nog
om ons te troosten met zijn mooie lach
zo midden in de nacht

want elke ster daarboven aan de hemel 's nachts
is er om ons toe te kijken zoals
de enge stalker aan mijn raam
die mee huilt met de wolven
maar dartelt als een pasgeboren hert

de tijd tikt verder
en soms ook terug
want de tijd durft wel eens een stouterik
te zijn in dit verhaal
hij plaagt ons tijdens het wachten
en speelt met onze gedachten
wanneer het weer eens wat langer mag duren

lang zal het toch niet meer duren
tot de zon weer in ons midden zal schijnen
en de rust weer weder zal keren

en alles weer van voor af aan begint

zaterdag 29 september 2012

Het ontstaan van een sprookje

Het laatste sprookje uit het boek is nog niet verteld.

Want zij,
zij dwaalt nog ergens rond in dat grote bos.
Dromend over avonturen die ze nooit zal beleven,
als ze zich vast gaat blijven houden
aan de blik in iemands ogen
die alleen nog maar in haar herinneringen bestaat.
Soms zie je haar in je ooghoek
verder huppelen,
met dat gele mutsje op haar hoofd.

En hij,
hij die nog nergens te bekennen is.
Hij die haar bevrijdt van die gedachten
en haar los trekt uit dat bos.
hij zit nog diep in de kerkers van het kasteel.
Waar hij eerst nog de gemeenste draken moet bevechten.
Zodat ook hij kan gaan dwalen in haar bos
om uiteindelijk haar hart te veroveren.

Sprookjes kennende
zal dat absoluut niet het einde zijn van het verhaal
en vooral niet de laatste strijd die gestreden word,
maar juist het begin van het avontuur waarover zij droomde.