ik ben stil,
en voor 1 keer ben ik dan ook echt stil.
Stil rondom mij
en stil in mij
Zelden gebeurd het dat het zo stil is in mijn hoofd.
Alsof ik opeens alles heb laten vallen.
Het doet mij nadenken over de mensen die ik graag zie
en vooral ook de mensen die ik graag zag.
Direct denk ik dan aan jou
en zoek ik ondertussen 'ons liedje' om op te zetten.
Om nu 'ons liedje' te zeggen is een groot woord.
We hebben het nooit beschouwd als 'ons liedje' in ieder geval ik toch niet echt.
Het is eigenlijk meer het nummer dat mij bij gebleven is en ik mij herinner
dat het draaide tijdens de momenten van onze eerste kus.
Nu ik zei graag zag!
En ergens weet ik nu dat ik dat echt meen,
want ook al ben je mijn eerste echt liefde.
De liefde van toen is er niet meer.
Maar wel nog steeds de drang om met je te praten,
als ik het moeilijk heb of iets kwijt wil.
Omdat ik je nog steeds zie als een Goede vriend.
Een goede vriend die ik nodig heb!
Omdat ik wil kunnen praten.
Over het verlies dat de mensen rond om mij die ik graag zie meemaken.
Ik wil tegen je kunnen zeggen hoe IK mij voel als ik zo iets hoor.
Ik wil gewoon tegen je kunnen zeggen
Hoe leeg ik mij dan voel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten