1 seconde kan langer duren dan je denkt.
De hele wereld kan stilstaan en tegelijkertijd om je heen verder gaan.
In 1 seconde kan je de liefde van je leven tegen komen.
Het kan zijn dat je maar één keer in zijn ogen hoefde te kijken en je wist dat hij het was.
In 1 seconde kan je alles winnen, maar ook alles wat je hebt verliezen.
Dan denk ik direct aan spelen in casino, daar kan alles gebeuren.
In 1 seconde kan je kamerplant sterven
en dat alleen maar omdat je niet op tijd was om hem te overtuigen om verder te leven.
In 1 seconde kan je realiseren dat je net die sms naar de verkeerde persoon hebt gestuurd.
Je door alle emoties gaat. Waarna je zo hard schaamt dat jen iet meer met die persoon durft te praten.
Pagina's
woensdag 29 januari 2014
zondag 26 januari 2014
#1 Een kamerplant is stervende. Vertel hem waarom het moet verder leven.
Beste meneer kamerplant
(ik veronderstel even dat het een mannelijk plant is, want ik weet niet of kamerplanten een geslacht hebben en als ze het al zouden hebben hoe je het zou herkennen. Ik heb dan ook niet de ambitie om bioloog te worden en dit soort dingen te weten. Ook al hou ik van trivia.)
We merken al een paar dagen dat je stervende bent.
Wat waarschijnlijk mijn fout is omdat ik je al een paar weken vergeten water ben te geven.
Maar je moet daarom het leven nog niet opgeven.
Je moet vechten voor deze momenten.
De momenten dat ik mij weer herinner dat je bestaat en je verwen met verfrissend water.
verfrissend water wat dan zachtjes de grond in zal sijpelen naar je wortels toe.
Je mooie wortels.
Wat heb jij het gemakkelijk om geen domme dingen te doen met die wortels van je.
Maar zonder jou zou de kamer leeg en doods zijn.
Jij ben de ster van deze kamer en dat plaatsje is jouw spotlight.
Want er is geen andere kamerplant zoals jij.
JIJ BENT UNIEK!
En daarom zou je moeten verder leven beste meneer kamerplant.
(ik veronderstel even dat het een mannelijk plant is, want ik weet niet of kamerplanten een geslacht hebben en als ze het al zouden hebben hoe je het zou herkennen. Ik heb dan ook niet de ambitie om bioloog te worden en dit soort dingen te weten. Ook al hou ik van trivia.)
We merken al een paar dagen dat je stervende bent.
Wat waarschijnlijk mijn fout is omdat ik je al een paar weken vergeten water ben te geven.
Maar je moet daarom het leven nog niet opgeven.
Je moet vechten voor deze momenten.
De momenten dat ik mij weer herinner dat je bestaat en je verwen met verfrissend water.
verfrissend water wat dan zachtjes de grond in zal sijpelen naar je wortels toe.
Je mooie wortels.
Wat heb jij het gemakkelijk om geen domme dingen te doen met die wortels van je.
Maar zonder jou zou de kamer leeg en doods zijn.
Jij ben de ster van deze kamer en dat plaatsje is jouw spotlight.
Want er is geen andere kamerplant zoals jij.
JIJ BENT UNIEK!
En daarom zou je moeten verder leven beste meneer kamerplant.
donderdag 16 januari 2014
Een lange busrit terwijl ik hoogdringend naar het toilet moest!
In de eerste plaats vervloek ik mezelf dat ik niet naar het toilet was gegaan voor ik vertrok 'in de kleine hal' ,zo koppig als ik ben.
Ten tweede ben ik heel blij dat de maan mij afleid tijdens deze helse rit.
De maan is deze nacht mooi rond en vol. Helder is hij ook, zo helder zelfs dat de maan vannacht als nachtlampje zou kunnen dienen. Ik vraag me af hoe de vlekken op de maan er gekomen zijn.
Wat is hun verhaal? Wie zijn ze? Waar kan ze vandaan?
Ondertussen heb ik een haat gecreëerd voor: stoplichten, rondpunten, hobbelige wegen en mensen die eerder de bus uit moeten dan ik.
Al deze dingen hebben 1 iets met elkaar gemeen.
Ofwel weerhouden ze me om thuis te geraken en dan ook naar het toilet of ze vormen een hele vervelende druk op mijn blaas waardoor het gevoel erger en erger wordt.
(Na dit achteraf terug gelezen te hebben realiseer ik mij dat dit 2 redenen zijn in plaats van 1)
In de tijd dat ik dit schreef dacht ik maar 3429 keer aan een wc, maar tig keer aan jou lippen en hoe graag ik ze nu wil kussen. En heb ik mij maar 50 keer vervloekt dat ik niet op voorhand naar het toilet ben gegaan.
Gelukkig ben ik nu bijna thuis.
Dankjewel om mij af te leiden tijdens deze harde en moeilijke tijden op de bus.
Ik ben nog nooit zo blij geweest om een toilet te zien.
Ten tweede ben ik heel blij dat de maan mij afleid tijdens deze helse rit.
De maan is deze nacht mooi rond en vol. Helder is hij ook, zo helder zelfs dat de maan vannacht als nachtlampje zou kunnen dienen. Ik vraag me af hoe de vlekken op de maan er gekomen zijn.
Wat is hun verhaal? Wie zijn ze? Waar kan ze vandaan?
Ondertussen heb ik een haat gecreëerd voor: stoplichten, rondpunten, hobbelige wegen en mensen die eerder de bus uit moeten dan ik.
Al deze dingen hebben 1 iets met elkaar gemeen.
Ofwel weerhouden ze me om thuis te geraken en dan ook naar het toilet of ze vormen een hele vervelende druk op mijn blaas waardoor het gevoel erger en erger wordt.
(Na dit achteraf terug gelezen te hebben realiseer ik mij dat dit 2 redenen zijn in plaats van 1)
In de tijd dat ik dit schreef dacht ik maar 3429 keer aan een wc, maar tig keer aan jou lippen en hoe graag ik ze nu wil kussen. En heb ik mij maar 50 keer vervloekt dat ik niet op voorhand naar het toilet ben gegaan.
Gelukkig ben ik nu bijna thuis.
Dankjewel om mij af te leiden tijdens deze harde en moeilijke tijden op de bus.
Ik ben nog nooit zo blij geweest om een toilet te zien.
dinsdag 14 januari 2014
woensdag 8 januari 2014
Gedachtegang #14
Keer 3546 dat ik er aan denk om gewoon er mee te stoppen en iets anders te gaan doen.
zaterdag 4 januari 2014
donderdag 2 januari 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)