Zou je met me mee gaan, als ik je vroeg om met mij te vertrekken op reis.
Samen gek te doen en nergens anders aan te denken dan ons en het moment dat we samen aan het beleven zijn.
Zou je het nog eens doen, als je het al eens had gedaan met mij.
Samen starten aan het begin en nooit het einde bereiken.
Samen een reis maken, zonder fouten deze keer.
Dat ik mijn uiterst best zal doen om volop te genieten.
Geen twijfels, geen stress.
Gewoon samen vertrekken.
Pagina's
zaterdag 29 december 2012
zondag 23 december 2012
Het vertrouwde van het podium
Dit gevoel
Dat welgeteld na 1 minuut dat ik in het publiek staarde
de spanning
de trilling in mijn benen
het voelen van de warmte in mijn gezicht dat rood aan het aanslaan is
mijn maag die 1, 2 tot zelfs 3 keer omdraaide
Dat welgeteld na 1 minuut dat ik in het publiek staarde
mijn mond open deed en er niks uit kwam
nog eens naar mijn voeten staarde
en terug naar het publiek
Uiteindelijk spreek ik die eerste woorden uit
de spanning is gebroken
mijn hoofd staat stil
mijn lichaam en mijn stem nemen het over
en ratelen de woorden verder af
op de manier die ze hebben aangeleerd
en voor ik het weet buig ik al
voor het applaus dat ik kreeg
loop ik van het podium af
opgelucht, gelukkig,
blij dat ik dit gevoel terug heb in mijn leven
De gezonde zenuwen van voor een optreden
Labels:
2de eerste optreden,
gewoonte,
school,
zenuwen
zondag 16 december 2012
Animated GIF
Ik post ze even hier om te kijken of ze op mijn blog wel doet, want op mijn site wil ze niet werken :(.
En hoera ze blijkt te werken. Gelukkig maar :D
Ik had geen idee hoe ik ze anders moest gaan laten zien voor mijn examen.
donderdag 13 december 2012
zaterdag 8 december 2012
Niks gezegd, niks gebeurd
Ik zit stil,
doe niets.
De lente komt
en het gras groeit vanzelf.
De twinkeling in je ogen
die er alleen lijkt te zijn
doordat de zon er in schijnt.
De lach op je gezicht
dat misschien een masker is.
De liefdevolle woorden
die ik probeer te lijmen tot geluk.
Het stomme wat ik zei
en dat we dat alle twee bewust vergeten
zijn direct nadat ik het zei.
Alsof het niet gebeurd is.
Alsof ik al die tijd heb stil gezeten.
doe niets.
De lente komt
en het gras groeit vanzelf.
De twinkeling in je ogen
die er alleen lijkt te zijn
doordat de zon er in schijnt.
De lach op je gezicht
dat misschien een masker is.
De liefdevolle woorden
die ik probeer te lijmen tot geluk.
Het stomme wat ik zei
en dat we dat alle twee bewust vergeten
zijn direct nadat ik het zei.
Alsof het niet gebeurd is.
Alsof ik al die tijd heb stil gezeten.
woensdag 5 december 2012
..
ik zou mezelf niet zijn
IK zou mezelf niet zijn
Wel geteld IK zou mij anders voordoen dan ik ben
Weet JIJ wel wie ik ben
weet ik überhaupt zelf wel wie ik ben
Heb ik mij dan al de jaren voor gedaan
als iemand anders
moet mijn echte IK nog uit een cocon komen
En wat is ik eigenlijk
Ben ik te vertrouwen
Ben ik wel reëel
ben ik wel echt
IK zou mezelf niet zijn
Wel geteld IK zou mij anders voordoen dan ik ben
Weet JIJ wel wie ik ben
weet ik überhaupt zelf wel wie ik ben
Heb ik mij dan al de jaren voor gedaan
als iemand anders
moet mijn echte IK nog uit een cocon komen
En wat is ik eigenlijk
Ben ik te vertrouwen
Ben ik wel reëel
ben ik wel echt
woensdag 28 november 2012
Het is tijd..
Het word tijd om te slapen
laat mijn hoofd me weten
tijd om te rusten
PAULINE HET IS TIJD
Ik klop die gedachten er uit
en probeer door te gaan
nee het is geen tijd
ik wil het niet
want als ik slaap is deze dag voorbij
en dat wil ik niet
ik wil het vast houden
zoals ik 's nachts als
een klein kind mijn knuffel
stevig in mijn armen sluit
Ik heb schrik om te vergeten
schrik om niet meer te weten wat
ik wil de momenten in mijn hoofd sluiten
zoals ik stevig mijn knuffel in mijn armen sluit
niet meer weg te krijgen
Het is tijd Pauline
het word DRINGEND tijd om te gaan slapen
Wat als ik niet meer wakker word?
laat mijn hoofd me weten
tijd om te rusten
PAULINE HET IS TIJD
Ik klop die gedachten er uit
en probeer door te gaan
nee het is geen tijd
ik wil het niet
want als ik slaap is deze dag voorbij
en dat wil ik niet
ik wil het vast houden
zoals ik 's nachts als
een klein kind mijn knuffel
stevig in mijn armen sluit
Ik heb schrik om te vergeten
schrik om niet meer te weten wat
ik wil de momenten in mijn hoofd sluiten
zoals ik stevig mijn knuffel in mijn armen sluit
niet meer weg te krijgen
Het is tijd Pauline
het word DRINGEND tijd om te gaan slapen
Wat als ik niet meer wakker word?
Abonneren op:
Posts (Atom)

