Pagina's

woensdag 16 april 2014

Gedachtegangen #16

Het bloed loopt naar mijn hoofd en ik voel de druk groter worden.
Het is een vervelend gevoel toch blijf ik nog een tijdje hangen, want onderste boven ziet de wereld er zo anders uit.
Anders, misschien heel misschien zelfs beter al durf ik dat niet met zekerheid te zeggen.
Want zeker ben ik al een hele tijd van niks meer.
Alles trek ik in twijfel: mijn doen, mijn laten, mijn zijn...
Zo gaat dat al heel de week verder, waardoor ik eigenlijk niks doe.

Buiten de momenten dat ik mij euforisch voel en begin aan allerlei projecten, waarna ik mij kort daar na weer miserabel voel en alles links laat liggen.
Laats leek het niet zo een slecht idee om uit de auto te springen  terwijl we reden.
Ik weet dat ik dit niet hoor te denken, maar soms popt die gedachte in mijn hoofd en gelukkig verdwijnt deze ook weer snel genoeg.

maandag 24 maart 2014

100!

Ongeveer 2 jaar later (ik neem tijd ruim, eigenlijk is het maar 1,5 jaar) zit ik aan 100 berichten.
100 berichten waar in ik mijne zever vertel.

En aan wie eigenlijk?
Ik zie zowel eens sporadisch een view verschijnen in mijn statistieken, maar het grootste deel van deze berichten zijn geschreven voor mezelf.

Want geef toe niks wat hier staat geschreven zijn literaire hoogstandjes, en dat is ook nooit mijn doel geweest. Als ik schrijver zou willen worden was ik wel iets anders gaan studeren en had ik vooral veel meer aandacht gegeven aan mijn geschreven taal.
Nee, deze teksten zijn puur om alles van mij af te schrijven en als er dan toevallig iets tussen sluipt dat wat beter is dan mijn gemiddelde schrijftalent. Dan ben ik blij, maar zal ik niet staan te juichen.

Ik schrijf omdat ik het graag doe wanneer ik mij wat slechter voel dan anders, wanneer ik er even weer doorzit, wanneer ik eigenlijk iemand nodig heb die me verteld dat ik niet zo moet zagen en dat alles wel in orde komt.

Moet ik nu blij zijn dat ik aan 100 berichten ben geraakt?
Want als ik mijn rede uitleg waarom ik hier schrijf is dat alleen voor de slechte momenten.
100 berichten waaruit blijkt hoe slecht ik mij wel niet voelde, daarom dat ik het laatste half jaar af en toe eens gewoon een gedachtegang plaats of mezelf een schrijfopdracht opleg.
Een gedachtegang is niet perse iets dat voorkomt uit een slechte dag, maar een moment dat mij gewoon is bij gebleven om welke reden dan ook.
Zodat als ik later terug kijk niet ga denken dat ik mij alleen maar slecht voelde :D.


maandag 3 maart 2014

#4 Schrijf Facebook statussen voor het jaar 2017


  • Is iemand nog hier?
  • Leonardo Dicaprio heeft weeral geen oscar gewonnen
  • Old skool naar muziek op mijn Ipod luisteren
  • Like als jij nog ooit een papieren boek gelezen hebt
  • Net terug van de maan. Foto's volgen nog.

vrijdag 31 januari 2014

#3 Het slechtste gerecht dat je ooit kreeg met kerst

Ik kan me heel weinig herinneren van gerechten op kerst.
Buiten dat het te veel is en ik mij altijd ziek eet.
Oke dan heb ik het eten bij mijn grootouders niet mee gerekend, want dat is elk jaar toch hetzelfde.
Dat eten is niet slecht het is wel vooral heel saai en afgezaagd.
Ook al hou ik enorm veel van de balletjes in tomatensaus met puree.
Ja uit de grote keuze die we die middag daar krijgen, grijp ik iedere keer weer als eerste naar de balletjes in tomatensaus.

1. Omdat ik diep vanbinnen nog een kind ben. En daar geniet ik van elk moment dat ik kan.
2. Omdat al de rest niet vies is, maar ook niet om naar huis te schrijven. Het zijn 1 voor 1 gerechten die mijn mama veel beter kan maken.

Maar gaat kerst niet ook een heel klein beetje over veel eten dat soms een beetje vies is en familie die vervelend is. En je er het beste probeert van te maken samen met de zussen en de enigste toffe en interessante neef die je hebt aan die kant van de familie.

woensdag 29 januari 2014

#2 Wat kan er gebeuren in 1 seconde

1 seconde kan langer duren dan je denkt.
De hele wereld kan stilstaan en tegelijkertijd om je heen verder gaan.

In 1 seconde kan je de liefde van je leven tegen komen.
Het kan zijn dat je maar één keer in zijn ogen hoefde te kijken en je wist dat hij het was.

In 1 seconde kan je alles winnen, maar ook alles wat je hebt verliezen.
Dan denk ik direct aan spelen in casino, daar kan alles gebeuren.

In 1 seconde kan je kamerplant sterven
en dat alleen maar omdat je niet op tijd was om hem te overtuigen om verder te leven.

In 1 seconde kan je realiseren dat je net die sms naar de verkeerde persoon hebt gestuurd.
Je door alle emoties gaat. Waarna je zo hard schaamt dat jen iet meer met die persoon durft te praten.

zondag 26 januari 2014

#1 Een kamerplant is stervende. Vertel hem waarom het moet verder leven.

Beste meneer kamerplant

(ik veronderstel even dat het een mannelijk plant is, want ik weet niet of kamerplanten een geslacht hebben en als ze het al zouden hebben hoe je het zou herkennen. Ik heb dan ook niet de ambitie om bioloog te worden en dit soort dingen te weten. Ook al hou ik van trivia.)

We merken al een paar dagen dat je stervende bent.
Wat waarschijnlijk mijn fout is omdat ik je al een paar weken vergeten water ben te geven.
Maar je moet daarom het leven nog niet opgeven.
Je moet vechten voor deze momenten.
De momenten dat ik mij weer herinner dat je bestaat en je verwen met verfrissend water.
verfrissend water wat dan zachtjes de grond in zal sijpelen naar je wortels toe.
Je mooie wortels.
Wat heb jij het gemakkelijk om geen domme dingen te doen met die wortels van je.
Maar zonder jou zou de kamer leeg en doods zijn.
Jij ben de ster van deze kamer en dat plaatsje is jouw spotlight.
Want er is geen andere kamerplant zoals jij.
JIJ BENT UNIEK!
En daarom zou je moeten verder leven beste meneer kamerplant.



donderdag 16 januari 2014

Een lange busrit terwijl ik hoogdringend naar het toilet moest!

In de eerste plaats vervloek ik mezelf dat ik niet naar het toilet was gegaan voor ik vertrok 'in de kleine hal' ,zo koppig als ik ben.
Ten tweede ben ik heel blij dat de maan mij afleid tijdens deze helse rit.
De maan is deze nacht mooi rond en vol. Helder is hij ook, zo helder zelfs dat de maan vannacht als nachtlampje zou kunnen dienen. Ik vraag me af hoe de vlekken op de maan er gekomen zijn.
Wat is hun verhaal? Wie zijn ze? Waar kan ze vandaan?

Ondertussen heb ik een haat gecreëerd voor: stoplichten, rondpunten, hobbelige wegen en mensen die eerder de bus uit moeten dan ik.
Al deze dingen hebben 1 iets met elkaar gemeen.
Ofwel weerhouden ze me om thuis te geraken en dan ook naar het toilet of ze vormen een hele vervelende druk op mijn blaas waardoor het gevoel erger en erger wordt.
(Na dit achteraf terug gelezen te hebben realiseer ik mij dat dit 2 redenen zijn in plaats van 1)

In de tijd dat ik dit schreef dacht ik maar 3429 keer aan een wc, maar tig keer aan jou lippen en hoe graag ik ze nu wil kussen. En heb ik mij maar 50 keer vervloekt dat ik niet op voorhand naar het toilet ben gegaan.

Gelukkig ben ik nu bijna thuis.
Dankjewel om mij af te leiden tijdens deze harde en moeilijke tijden op de bus.

Ik ben nog nooit zo blij geweest om een toilet te zien.

woensdag 8 januari 2014

Gedachtegang #14

Keer 3546 dat ik er aan denk om gewoon er mee te stoppen en iets anders te gaan doen.

dinsdag 31 december 2013

Gedachtegang #11

Autoritten zijn ongemakkelijk als er stiltes vallen.
Je kan het ook niet vermijden, want er uitspringen is dan wel het slechtste idee wat je kan hebben.

maandag 30 december 2013

Gedachtegang #10

Ik hou ervan om aan een nieuw boek te beginnen. Met als voorkeur een paperback. Dan kan ik in de rug de lijntjes zien ontstaan van het openvouwen van het boek. Zien hoe het onaangetaste verdwijnt hoe meer ik vorder in het boek. 

woensdag 25 december 2013

Gedachtegang #8

Voor elke slapeloze nacht
bestaat er een universum met alleen maar zalige mooie dromen.

dinsdag 24 december 2013

Gedachtegang #7

In mijn hoofd bedenk ik scenario's voor momenten dat ik stiekem anders had willen reageren.

vrijdag 20 december 2013

zondag 15 december 2013